درباره تولتك ها

هزاران سال پیش در تمام خطه جنوبی  مکزیکو تولتک ها را " زنان و مردان خردمند " می دانستند . مردمشناسان از تولتک ها به عنوان قوم یا نژاد سخن گفته اند ، اما در واقع تولتک ها دانشمندان و هنرمندانی بودند كه جامعه ای تشکیل دادند تا به کشف و حفظ معرفت معنوی و آیین های باستانی بپردازند . آنان به صورت گروه هایی مرکب از استاد ( ناوال ) و شاگرد در تئوتی هواکان ، شهر قدیمی اهرام در خارج از مکزیکو سیتی ، گرد هم آمدند. آن منطقه را جایی می دانند که‌ در آن " آدمیان به خدا تبدیل می شوند " .

هزاران سال بعد ، ناوال ها مجبور شدند خرد باستانی نیاکان خویش را پنهان کنند و در خفا به آن بپردازند . فتح قاره آمریکا توسط اروپایی ها و سوء استفاده های روز افزون تنی چند از نوآموزان از قدرت های شخصی موجب شد که ناوال ها به محافظت از این دانش باستانی بپردازند و نگذارند افرادی که شایستگی ندارند تا به طور خردمندانه ای از آن استفاده کنند و یا کسانی که ممکن بود عمدا در جهت منافع شخصی از آن سوء استفاده کنند ، به این معرفت دست یابند .

خوشبختانه معرفت باطنی تولتک ها از طریق سلسله های متفاوتی از ناوال ها نسل به نسل انتقال یافت و هر چند صدها سال در پرده اسرار باقی ماند ، پیشگویی های باستان حاکی از این بود که زمانی فرا خواهد رسید که لزوم بازگرداندن این حکمت به مردم احساس شود . و اکنون دون میگوئل به عنوان یک ناوال از سلسله عقابان سلحشور ، هدایت شده تا آموزش های پرقدرت تولتک ها را به ما برساند .

معرفت تولتک از همان وحدت بنیادی حقیقت که همه سنت های باطنی مقدس در سرتاسر جهان از آن بر آمده اند ، نشئت گرفته است . این عرفان اگر چه مذهبی نیست ، به همه استادان معنوی ای که جهان را سیراب کرده اند ، ارج می نهد . و در حالی که بر معنویت احاطه دارد ، در واقع به عنوان طریقتی برای زندگی توصیف شده است که ویژگی آن قابلیت حصول فوری شادی و عشق است .